Rare kinderen

Ik heb rare kinderen, het mag gezegd!

Zoon speelt niet urenlang op computerspelletjes, kijkt niet urenlang televisie, houdt niet van DVD’s kijken, heeft geen Facebook- of Twitter- of eender welk ander account zoals zijn klasgenootjes…

Hij houdt van buiten spelen, voetbal het meest.
En van constructiemateriaal.  Lego en consoorten.  Of wetenschappelijk onderbouwde dingen: zelf een weerstation in elkaar zetten, of een robot maken uit vuilnis.

Maar het liefst van al houdt hij van postzegels verzamelen!
Hij kreeg mijn oude verzameling postzegels van mijn ouders.  En van Maaike, een Twittervriendin, kreeg hij PAK-KEN prachtige buitenlandse zegels opgestuurd.
Ook van de broer van #Fjo kreeg hij de boeken die toch maar onder het stof lagen en waarin echte prachtige series zaten.
En zo had hij plots een massa zegels.
Hij zag door het bos de bomen niet meer…
Dus Mama schoot even te hulp 😉

Meis en ik begonnen de hele hoop af te weken .  Overal lagen handdoeken vol postzegels.  Op de trampoline, op wasbakken, op de krabpaal van de kat,…

1488318_220580871454686_736252202_nEn we gingen in de stad een aantal tweedehandsboeken halen om de zegels een volgorde te geven.  Voor België hadden we 3 boeken nodig.
En voor Nederland ook een hele grote!  We begonnen met een kleintje maar omdat ik zoveel Nederlandse vriendinnen heb schakelden we al snel over naar een grote.

En toen begon er schot in de zaak te komen.  Ook voor de postkaarten haalden we een boek. Eentje voor foto’s maar zo kan hij de kaarten met de mooie zegels van postcrossing toch ook netjes bijhouden.

En nu zit hij uren in zijn boeken te kijken.  Hij haalt met zijn pincet een postzegel er uit, legt hem onder zijn loep en kijkt… naar de details.
Daar houdt mijn zoon zich mee bezig.

Leuk toch?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *