Mama moet rusten

Ik krijg vaak op mijn donder…

Ik moet meer rusten en aan mezelf denken, in mijn situatie, met mijn gezondheid.
Over het hele hoofdstuk gezondheid zal ik wel eens een apart blog(je) schrijven, dat wordt hier anders wat te lang 😉

Maar zeg nu zelf… Andere mama’s van bijzondere kinderen zullen beamen dat het niet eenvoudig is om zomaar jezelf aan de kant te zetten.

Ik ben “gelukkig” niet meer aan het werk.  Ik had het graag anders gezien.  Ik ging heel graag werken maar ik kan/mag het niet meer.
Ik kan dus thuis blijven om voor de kinderen te zorgen.  Maar niet iedereen heeft dat voorrecht.

Nu is het ook niet altijd een voorrecht.  Na 4 jaren komen de muren soms wel op me af.  Ik ben slaaf van mijn eigen huishouden.  Ik begrijp ouders die gaan werken “om eens weg te zijn” of “om eens onder de mensen te komen” heel goed.
Ik benijd ze soms…

Ik ben dag in, dag uit bezig met ofwel huishoudelijk werk, ofwel therapie voor mezelf (voornamelijk fysio paar uurtjes per week, een dag infuus om de paar weken), en verder het leven zo draaglijk mogelijk maken voor de kinderen.
En dan in de eerste plaats voor Meisje.  Zij is het meest gevoelig voor stress en dan heeft Broer daar ook last van.

Elke maand zitten de thuisbegeleiding en ik een halve dag samen om nieuwe tactieken te bespreken om het aangenamer te maken in huis, op school, ’s nachts,… Die kan ik dan testen en tegen de volgende keer mijn bevindingen geven.  Sommige nieuwigheden vragen wat werk.  Zo hebben we een hele zomer pictogrammen gelamineerd, geknipt en klaargemaakt voor dagschema’s.

Het eten moet hier ook altijd, zoals bij sommigen, half klaar staan tegen dat ze thuis komen van school zodat ik volle aandacht kan geven bij huiswerkbegeleiding.  Alle vuile vaat aan de kant, vuile was weg,…

Ik heb ook vergaderingen met juffen, GON (Geïntegreerd-Onderwijs)-juffen,…
Het is niet allemaal zomaar omdat ze naar normaal onderwijs gaat dat alles vaneen leien dakje loopt.
Neenee… wat overdag haar emmertje doet vollopen krijg ik ’s avonds dubbel en dik terug.

Dus… ik krijg geregeld de opdracht een “vrije dag” te nemen.  Alles schrappen in mijn agenda, of gewoon op voorhand mijn dag doorstrepen en niets in te plannen.
Gewoon, meidenfilm kijken, koffie op de bank, …
En wat heb je dan?
Juist ja… ontstressen… migraine, hele dag op het toilet met buikloop…
Allemaal normaal zegt de fysio!  Dat komt omdat je niet weet wat ontstressen is, omdat je altijd maar 100% blijft doordraaien.

Ik weet dat ook wel… en mijn psychologe en fysio weten ook wel dat het moeilijk is om daar iets aan te doen in mijn gezin.

Maar!  Ik probeer het nu wel 🙂
De week na de kerstvakantie staat er niets in mijn agenda (nu ja, behalve fysio).
Dan moet ik ontstressen van de vakantie!

En ik ga echt waar proberen elke week een dagje geen afspraken in te plannen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *