Mijn hoofd…

Bon… ik ben niet zo iemand die graag over zijn eigen miserie schrijft want er zijn echt veel mensen die het zoveel slechter hebben dan ikzelf of wij hier allemaal. Een kind dat voor de 36e keer een operatie ondergaat, zussen waarvan er eentje kanker blijkt te hebben, mensen die aftellen tot…
Maar nu moet het even van mij af, ook al omdat ik fameuze steken laat vallen, nog meer dan anders, en mijn berichtjes nogal onsamenhangend zijn en dat vind ik “onbeleefd”.

Inmiddels zit ik aan dag 29 van mijn migraine. En ja, het is wel degelijk migraine, ik weet ondertussen heel goed wat migraine is 😉 Ik ben al heel vele jaren migrainepatiënt en ik dank nu al iedereen voor de vele tips & trics die gaan binnenkomen maar geloof me, ik heb ze allemaal geprobeerd!

Hoe weet ik zo goed dat het dag 29 is?
Wij zijn op 23 juli teruggekomen van de Efteling en toen ben ik beginnen tellen. Ik had het voordien ook al, maar ik weet het toen aan de terugreis uit Frankrijk. Lange autoritten zijn sowieso nefast voor mijn lichaam. Mijn spieren beginnen dan te manifesteren en dan krijg ik ontstekingen in mijn monnikskapspier (bursitis), nog meer dan anders, die zich verder zetten naar mijn nek en zo naar de zenuw trekken die over je hoofd loopt (ik ben de naam kwijt, sorry).

Ik had al quasi meteen contact met mijn neuroloog, met wie ik gelukkig een goeie band heb, nadat mijn spierontspannende medicatie werd geschrapt. Zomaar, van de ene dag op de andere mocht de huisarts mij niets meer voorschrijven. Blijkbaar was er in Frankrijk iets gebeurd waardoor het te gevaarlijk werd.
Ook goed, alles voor de veiligheid, dus ofwel kreeg ik van de huisarts Valium (jakkes vond ik!) ofwel meteen de grote middelen als pijnpleisters. Maar wat doe je dan binnen een paar jaren? Ik ben nog maar 34, en ik heb graag nog een heel aantal jaren te gaan, liefst met niet te veel pijn, maar ook niet helemaal suf!

De neuroloog had iets anders dan hetgeen waar ik niet zo voor te vinden was, want hij begreep mijn bezorgdheid. Baclofen zou voor mij ook zeker en vast werken!
Waarom? Het wordt ook gegeven aan mensen met spierziekten (MS ed) en omdat mijn migraine voor de helft of misschien meer voortkomt vanuit spierspanning zou dat moeten werken. Na een week testen met minimumdosis werd de dosis helemaal opgedreven tot hetgeen waar ik nu voorlopig zit.
2 maal per week heb ik telefonisch contact met de neuroloog en de huisarts zag ik in die maand tijd ook al 2 keer, en die is zeer te spreken over dit middel. Het wordt blijkbaar ook gebruikt tijdens operaties om de spieren te ontspannen.

Maar ja… in die maand tijd heb ik afgelopen zondag en maandag 2 goede dagen gehad waar mijn “hoofdpijn” relatief weg was. Verder schommelt de migraine van leefbaar (ik functioneer, ik heb geen keuze, ik heb een zorggezin!), tot echt knallend vuurwerk waarbij ik op de bank lig en de kinderen gewoon laat zijn… en erg genoeg zijn ze dat al gewend. Maar koken doe ik op zo’n dagen bijvoorbeeld niet, op de andere dagen wel. Het huishouden loopt verder, alleen poetsen zie je mij niet doen dan 😉

En het lastige is dat het niet alleen via mijn schouders komt, het is ook aangezichtspijn. En daar kan je echt van achter het behang kruipen!
In het verleden heb ik meermaals een week doorgebracht in het ziekenhuis aan een infuus, waarbij ze eigenlijk de verbindingetjes in je hoofd weer op 0 zetten. Ze brengen je hoofd tot rust, want op de duur is je hoofd zo overprikkeld van de pijn dat niets nog helpt. Maar ik kan hier niet zomaar een week verdwijnen. De Dochter is zo stressgevoelig, dat zeker tijdens een vakantie waar alles al minder gestructureerd verloopt ik niet zomaar iedereen aan papa kan overlaten.

Ik heb al gezocht naar wat het kan veroorzaken:
– de tandarts heeft wel wat souvenirs van mijn vorige tandarts gevonden die hij kan oplossen en zo misschien in mijn aangezicht verlichting kan brengen.
– de hitte van afgelopen maand was heel slecht voor migrainepatiënten
– ik moet hoognodig weer naar de fysiotherapeut maar dat kost echt wel veel geld voor ons
– de kinderen in huis geven uiteraard spanning die zich op mijn spieren zet 😉 Ik tel echt heel erg af naar 2 september!
– de Zoon ging op kamp, misschien onbewust toch wat “loslaat-angst”?
– de Dochter gaat naar een nieuwe school, misschien onbewust toch bezig met wijzigingen?

Enfin… bij deze weten jullie dat er nog hele wat blogs moeten volgen, maar dat ik niet echt euh… aanspreekbaar ben 😉

0 Replies to “Mijn hoofd…”

  1. […] Mijn hoofd werkt al geruime tijd niet mee. Dat schreef ik al eerder. […]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *