Een hoofd vol dons

Mijn hoofd werkt al geruime tijd niet mee. Dat schreef ik al eerder.

De vakantie duurt echt heel erg lang.  Hier in België zijn dat 9 weken.  En als je zelf chronisch ziek bent en daar bovenop een zorggezin hebt is dat niet altijd makkelijk combineerbaar.  Nu goed, wel meerdere mensen doen dat, dus waarom kan ik dat ook niet?

Mijn hoofd zit echter gewoon propvol.  Ik kan me helemaal niet meer concentreren.  Er is zoveel tegelijk dat ik wil doen!

Ik heb zoveel leuke dingen waar ik vanalles wil over vertellen: leuke dingen die we deden tijdens de vakantie, leuke kadootjes die ik kreeg en die ik wil laten zien, er zijn nog uitjes die ik eigenlijk wou doen naar aanleiding van winacties, …

De aanhoudende migraine helpt natuurlijk niet om de dingen op een rijtje te zetten.  Het is heel lastig om de juiste dosis te vinden voor de nieuwe medicatie.  En door de aanhoudende pijn ben ik best wel uitgeput.  Het is moeilijk om dit toe te geven maar ik voel dat het echt wel zo is.

Misschien had ik ook loslaat-angst omdat de Zoon weer een weekje naar Nederland ging?  Ik heb het daar elke keer moeilijk mee.  Ik geef mijn kinderen ook niet zomaar mee naar verjaardagspartijtjes.  Ik ben nog steeds bang dat ik met nog een kind minder zal overblijven na een uitje met andere mensen.  Ik vind het stom, maar blijkbaar is het best normaal 😉
Heb ik onbewust ook stress voor het nieuwe schooljaar?  Maar dan in Dochter haar plaats?  Zij heeft alvast nergens last van!  Ze ziet het helemaal zitten op haar nieuwe school en ik denk dat ze vrede heeft met het idee dat alles beter zal worden voor haar.  Ook omdat haar nieuwe begeleiders haar er op voorbereiden nu.

En ach ja… op zich maakt het niet zo uit dat tijdens de vakantie het huis een regelrechte puinzooi is!  Er wordt een hele maand niet gepoetst en de kinderen schrijven hun naam in het stof.  Voor een perfectionist als ikzelf is dat best moeilijk, maar hé, het is oké 😉

Maar anderzijds hou ik van het neerpennen van mijn hersenspinsels en geeft mij dat rust.  En die rust heb ik nu niet.   Dus ja… ik geef toe… ik kijk reikhalzend uit naar 2 september.  Mijn excuses 😀

images

0 Replies to “Een hoofd vol dons”

  1. Geeft helemaal niks. En die troep in huis? Dan kun je zien dat er geleefd word, toch? 😉 Houd nog ff vol!

  2. Karin

    Ik trek hier 2 september ook alles uit, vaste lijn uit, gsm af en even een paar uur voor mezelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *