Over graffiti en tenten enzo

(wegens gebrek aan goede wifi worden de blogposts van onze vakantie pas thuis gepost)

We zijn inmiddels ver in week 2.  Dag en nacht verschil met week 1.
Daar waar we de eerste week om 10u allemaal in stilte in onze bedjes lagen hebben we nu wel een pak meer animo op de camping.
LittleMiss heeft heel moeite met aanpassen.  Dat komt ook vooral omdat er een hele nieuwe lading animatoren kwam aanwaaien.  Ik ken er zelf een aantal van, dus ik vind dat geen probleem, maar kindjes met autisme hebben elke verandering meteen door en maken daar soms drama’s van.  Zo ook de mijne.  Zwemmen is een uitdaging, het zwembad is lekker druk bevolkt.  Maar voor haar net iets té.  Iedereen kent hier iedereen, maar de nieuwe lading mensen is voor LittleMiss helemaal nieuw in haar ogen en dus klapt ze dicht.  Dat haar vriendinnetje en vriendje hier nog zijn dat ziet ze dan weer niet.
Ik begrijp nu ook waarom we in de tent in “het dal” zitten.  Jeanine vond het daar lekker rustig voor ons.  🙂
Maar, omdat het niet dezelfde tent was als vorige keer, moest ze een tikkie herkenbaar gemaakt worden om te vermijden dat zowel mijn dochter als de zoon van onze vrienden bij de buren zou staan. En zo werden we “de tent van de Belgenmensen” 😀

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

We gingen deze week naar, denk ik, 50 kindjes en volgende week naar 70.  Maar echt!  Dat kàn hier!
De animatoren doen heel erg hun best!  Er is veel 1 op 1 begeleiding maar toch gaan ze bij bepaalde clubjes bij.  Zo is het ook veel leuker.

Er zijn deze week ook weer veel “plaatselijke regenbuien” en dat kan mijn dochter wel smaken 😉   Ze kent ondertussen ook de gevoelige plekjes van de animatoren en dus werd er al snel verboden om daar en daar te kriebelen.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

MisterMatti ging al met zijn vrienden en animator door het bos naar de rivier.  Dat hadden ze gevraagd en dat mocht.  Vonden ze gewéldig.  Daar aangekomen hadden ze het best warm.  Dus: kleren uit en zwemmen maar!  Terug bovengekomen waren ze weer droog maar niet voor lang.  Een andere animator gooide hen met kleren en al het kleine zwembadje in.  Lachen!
De groten hadden sinds deze zomer ook een oude caravan waar ze echt alles mee mochten doen wat ze wilden.  Dus ook vol met graffiti spuiten.  Hadden ze daar gelukkig een kenner in de buurt… Ze testten ook of je er een menselijke wip van kon maken hoorde ik.  Er bestaat ergens een filmpje van.  Benieuwd of ik het ooit te zien krijg 🙂

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Eén voormiddag ging ik, na een spooknacht met LittleMiss, een beetje roadtrip houden.  Haar hum was weer danig onder nul.  Ook dat kan hier.  Niets moet!  Wij met z’n tweetjes weg, broer wel naar de animatie.
Gelukkig kan je op zulke momenten naar de snoezelruimte.
Een heel gezellig soort tuinhuis/blokhut waar een waterbed staat (gekoeld dan nog!), een lichtzuil met gekleurde bellenlampjes (hoe moet ik het omschrijven…), mooie en rustige muziek,… en van het gejoel buiten hoor je niets!
LittleMiss deed dit liever met een vriendinnetje en “JuffraToertjes”, een Vlaamse Moni waar ze zich overigens zeer goed bij voelde.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Er is echt héél veel veranderd sinds de vorige keer dat we hier waren.  Er werd vooral aan de kinderen gedacht natuurlijk.  Maar niet alleen aan de kleinsten, want de “pubers” hadden wel snel al iets van “wij hebben dat allemaal niet nodig” maar niets is minder waar.  Ook de “brussen” hebben even een uitlaatklep nodig na alweer een jaar bewust of onbewust mee zorgen voor hun broer of zus.
En het is ook handig als ze je kind al kennen en Tim zegt “zeg euh Meneertje ingenieur, er moet een tent opgezet, begin er maar aan!”
En dan krijg je echt een lachwekkend toneeltje.  Mààr!  Het is hen wel gelukt!

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Ik ben nog lang niet uitverteld… Hopelijk zijn jullie nog niet verveeld!
Er zijn nog héél veel foto’s ook.  Ik laat jullie maar meegenieten 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *