Alle kleintjes worden groot

En ook die van mij.

Mijn zoon is 10 jaar, dat wil zeggen dat hij volgend jaar aan zijn laatste jaar lager onderwijs begint.
Ik zat min of meer in denial-fase.  Ver-van-mijn-bed-show…. Tot de onderwijsbeurs dichterbij kwam en ik wel begon te beseffen dat ik misschien toch maar eens moest gaan rondkijken voor een middelbare school.

Nu al?  Welja, toch wel.
Eerst en vooral zou er blijkbaar een hele wijziging doorgevoerd worden vanaf het schooljaar dat onze kinderen naar het eerste middelbaar gaan.  “Zou” want in België weet je uiteraard nooit.  Er wordt veel gezegd en uiteindelijk komt er niets van in huis.  Dat zien we dus nog wel.

Maar wat ga je studeren?  Wat wil je later worden? Laat je die kinderen iets studeren naargelang hun kunnen?  Of naargelang hun interessegebied?  Laat je een hoogbegaafd kind dat houdt van zingen en dansen en drama naar de kunsthumaniora gaan?  Of een dito student die houdt van voetballen naar de sportschool?  Of laat je net hen naar een hoge richting gaan in de hoop dat ze met een hogere studie dan juist bijvoorbeeld iets meer kunnen gaan studeren in de richting van kinesitherapie (voor de sportieveling dan).

Het gekke is dat je nu al op strooptocht moet gaan langs al de scholen.  Als je dat pas volgend jaar doet dan bestaat de kans dat je je beslissing te laat gaat nemen en de school van jouw keuze vol zit.
Zo gaat dat met kleuter- en lagere scholen immers ook.  Ik herinner me de kampeerdagen van de nichtjes en neefjes.  Bij mij was dat gelukkig niet het geval, hoewel het bij mijn dochter niet veel heeft gescheeld.

Sommige scholen lossen de informatiedagen wel heel leuk op.  Ze houden interactieve informatiedagen, inlooplesjes voor de kinderen die al in het zesde leerjaar zitten, om al eens te proeven van de nieuwe school (volgend jaar dan), maar andere scholen houden nog hun “ouderwetse” opendeurdag.

En ik ben er zelf ook nog niet uit of ik hem in een “besloten” dorp laat gaan, of hem toch nog naar de stad laat gaan, maar dan toch naar een zeer streng college.  In de stad zijn ze echt wel overgeleverd aan de vrijheid van de grote stad, in het dorp een beetje verderop zijn ze meer gecontroleerd, en is alles nog meer klein gehouden.  Ze kunnen er ook niet zo heel veel narigheden uitspoken zonder dat het opgemerkt wordt.  En hij is zelf ook heel gevoelig, dus dat wil zeggen ook gevoelig en vatbaar voor minder fijne dingen denk ik dan (of spreekt dan weer de overbezorgde moeder).

In elk geval, zowel naar de stad als naar het dorp kan hij alleen naartoe.  En vanaf volgende maand kunnen we inlichtingen beginnen inwinnen.  En zo blijven we bezig 😉

0 Replies to “Alle kleintjes worden groot”

  1. Ik herken de onzekerheid 🙂

    Wij gingen naar opendeurdagen, lieten de dochter kiezen en kregen een mooi geschenk: na enkele dagen in de nieuwe school zagen we onze dochter openbloeien!

    Alles komt goed, volg je gevoel 🙂

    Nans

    1. Hij is gisterenavond naar één school gaan kijken en hij voelde zich al thuis. Hij babbelde honderduit tegen mij over die school. Ik moet ze zelf nog wel zien he 😉
      Komt goed!
      We hebben de scholenzoektocht net achter de rug voor de jongste, maar dan voor de overstap van gewoon naar buitengewoon onderwijs.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *